คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์จำเลยต่อสู้ว่าเป็นของจำเลยในวันนัดพร้อม คู่ความดูแผนที่พิพาทและรับว่าราคาที่พิพาทเพิ่มขึ้นเป็น 6,000 บาท ศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์เสียค่าธรรมเนียมเพิ่มให้ครบภายใน 7 วัน ทนายโจทก์ทราบคำสั่งแล้ว โจทก์ไม่เสียค่าธรรมเนียมภายใน 7 วันตามคำสั่ง ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีโดยถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าป่วยเพิ่งจะทุเลา จึงรีบมาเพื่อวางเงินแต่ศาลสั่งจำหน่ายคดีไปแล้ว จึงขอให้ศาลไต่สวนและอนุญาตให้โจทก์วางเงินค่าธรรมเนียมภายในกำหนดเวลาตามแต่ศาลจะเห็นควร แล้วดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ให้ยกคำร้องนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นเรื่องทิ้งฟ้องที่ศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีชอบแล้วโจทก์ฎีกาว่า โจทก์ร้องขอให้ศาลมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์วางเงินค่าธรรมเนียมศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ได้จึงขอให้มีคำสั่งอนุญาต และให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความเสร็จไปแล้ว คดีของโจทก์ไม่มีอยู่ในศาล อันศาลจะพึงต้องดำเนินกระบวนพิจารณาใด ๆ ต่อไปอีก โจทก์จึงร้องขอให้ศาลมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์วางเงินค่าธรรมเนียมศาล และขอให้ศาลดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปหลังจากนั้นไม่ได้ และจะนำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 มาใช้บังคับดังโจทก์ฎีกาก็ไม่ได้เพราะมาตรานี้เป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับการขยายหรือย่นระยะเวลาเพื่อให้ดำเนินหรือมิให้ดำเนินกระบวนพิจารณาใด ๆ ก่อนสิ้นระยะเวลานั้นซึ่งหมายถึงว่ายังมีคดีที่จะต้องดำเนินกระบวนพิจารณาอยู่ในศาลคำร้องของโจทก์จึงต้องยกเสีย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในผลให้ยกฎีกาโจทก์
