คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขแล้ว ไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมายสำคัญอันควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา กล่าวคือได้ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ภาค 8 วินิจฉัยคดีโดยฝ่าฝืนจากคำพยานหลักฐานในคดี โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3ก) เลขที่ 1 เลขที่ดิน 1 ตำบลป่ากุมเกาะ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 10 ตารางวา ระหว่างจำเลยในฐานะผู้จัดการมรดกของนายเปล่ง
ไชโย กับจำเลยในฐานะผู้รับมรดก ฉบับลงวันที่ 28 พฤษภาคม 2530 และให้นำที่ดินแปลงดังกล่าวมาแบ่งปันให้แก่โจทก์ที่ 1 เนื้อที่ 3 ไร่ 5 45 ส่วน 100 ตารางวา ให้ แบ่งปันแก่โจทก์ที่ 2 ถึงที่ 7 เนื้อที่คนละ 1 งาน 45 ส่วน 100 ตารางวา หากไม่สามารถนำมาแบ่งปันได้ให้นำออกขายทอดตลาดในระหว่างทายาทก่อน หากขายไม่ได้ให้นำออกขายทอดตลาดแล้วนำเงินมาแบ่งปันแก่โจทก์ทั้งเจ็ดตามส่วนที่โจทก์ทั้งเจ็ดมีสิทธิได้รับศาลอุทธรณ์ภาค 2
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 111)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 117)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้เป็นคดีฟ้องขอให้เพิกถอนการโอนและขอแบ่งมรดกเป็นคดีขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ แม้มีคำขอซึ่งมีทุนทรัพย์รวมอยู่ด้วย คดีก็ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 จึงให้รับฎีกาจำเลย ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป
