คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 2 คน ร่วมกันใช้กำลังประทุษร้ายนายบุญสม คล้ายสกุล ผู้เสียหายจนล้มลง แล้วร่วมกันใช้ไม้ไผ่ยาว1 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้วครึ่ง และจอบด้ามไม้ไผ่ยาวประมาณ 1 เมตร เป็นอาวุธตีประทุษร้ายร่างกายผู้เสียหายบริเวณที่ศีรษะและลำตัวอย่างแรงหลายครั้งโดยเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตาย เพียงได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 ให้ลงโทษจำคุก 10 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า ตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุจำเลยกับนายยงและนายพัดได้ทำร้ายผู้เสียหายจนได้รับบาดเจ็บสาหัส
ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยมีว่า จำเลยร่วมกับนายยงหรือนายฟัดทำร้ายผู้เสียหายหรือไม่และจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายหรือไม่ แม้ตามคำเบิกความของพยานโจทก์จะไม่ปรากฏว่าจำเลยกับนายยงและนายพัดได้นัดแนะกันมาก่อนว่าจะร่วมกันทำร้ายผู้เสียหายแต่การกระทำของจำเลยกับพวกที่มาด้วยกันและทำร้ายผู้เสียหายในลักษณะที่เป็นการช่วยกันทำร้าย ถือได้ว่าจำเลยกับพวกมีเจตนาร่วมกันทำร้ายผู้เสียหาย ไม้ไผ่ที่จำเลยใช้และจอบที่นายยงใช้ตีทำร้ายผู้เสียหายมีขนาดใหญ่และตีหลายครั้ง ทั้งตีที่ศีรษะอันเป็นอวัยวะสำคัญ ซึ่งอาจทำให้ผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้โดยง่ายประกอบกับก่อนที่จำเลยจะหยุดตีทำร้าย จำเลยได้พูดว่าตายแล้ว พอหยุด เป็นการแสดงเจตนาของจำเลยว่าต้องการจะให้ผู้เสียหายถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามฟ้องพิพากษายืน.
