Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2535 (เลขอ้างอิง 56541)

พ.ศ. 2535 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า โจทก์ยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์แล้วเห็นว่าตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะยื่นฎีกานั้น ฎีกาของโจทก์ ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาเนื่องจากทุนทรัพย์ในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท จึงไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์ที่ว่า ตามข้อเท็จจริงที่ฟังเป็นยุติแล้ว จำเลยที่ 3 และที่ 5 จะอ้าง เอาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 405 มาเพื่อปฏิเสธความรับผิดหาได้ไม่ฎีกาที่ว่า การกระทำของจำเลยที่ 6 และที่ 10 ตามข้อเท็จจริงที่รับฟังได้เป็นยุติแล้วนั้น เป็นละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 ตามฟ้องโจทก์หรือไม่ และฎีกาที่ว่า การกระทำละเมิดของจำเลยทั้งหมดเป็น มูลละเมิดที่ไม่อาจแบ่งแยกได้ เมื่อเกิดความเสียหาย จำเลย ทั้งสิบต้องรับผิดในความเสียหายทั้งหมดร่วมกันหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย แม้ทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทก็ไม่ต้องห้ามฎีกาแต่อย่างใด โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยทั้งสิบได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 274,277)จำเลยที่ 4 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1, ที่ 2, ที่ 4 ร่วมกันชำระเงินจำนวน 14,812 บาท และจำเลยที่ 7, ที่ 8, ที่ 9 และ ที่ 10 ร่วมกันชำระเงินจำนวน 134,173 บาท พร้อมดอกเบี้ย ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของยอดเงินแต่ละจำนวนนับแต่วันฟ้อง (29 พฤษภาคม 2529) เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ยกฟ้องจำเลยที่ 3, ที่ 5, ที่ 6ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 10 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 261)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 268)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว การที่โจทก์ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยที่ 3 ที่ 5 ที่ 6 และที่ 10 ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1, ที่ 2, ที่ 4, ที่ 7, ที่ 8 และที่ 9 ด้วยนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกา และฎีกาโจทก์ไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมายตามคำร้อง คัดค้านคำสั่งไม่รับฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ นั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 149/2535สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติโจทก์นายจิต คงประชุม กับพวกจำเลยนายยุธี อุปถัมภ์ ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า โจทก์ยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

พิเคราะห์แล้วเห็นว่าตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะยื่นฎีกานั้น ฎีกาของโจทก์ ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาเนื่องจากทุนทรัพย์ในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท จึงไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์ที่ว่า ตามข้อเท็จจริงที่ฟังเป็นยุติแล้ว จำเลยที่ 3 และที่ 5 จะอ้าง เอาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 405 มาเพื่อปฏิเสธความรับผิดหาได้ไม่ฎีกาที่ว่า การกระทำของจำเลยที่ 6 และที่ 10 ตามข้อเท็จจริงที่รับฟังได้เป็นยุติแล้วนั้น เป็นละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 ตามฟ้องโจทก์หรือไม่ และฎีกาที่ว่า การกระทำละเมิดของจำเลยทั้งหมดเป็น มูลละเมิดที่ไม่อาจแบ่งแยกได้ เมื่อเกิดความเสียหาย จำเลย ทั้งสิบต้องรับผิดในความเสียหายทั้งหมดร่วมกันหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย

แม้ทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทก็ไม่ต้องห้ามฎีกาแต่อย่างใด โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยทั้งสิบได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 274,277)จำเลยที่ 4 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1, ที่ 2, ที่ 4 ร่วมกันชำระเงินจำนวน 14,812 บาท และจำเลยที่ 7, ที่ 8, ที่ 9 และ ที่ 10 ร่วมกันชำระเงินจำนวน 134,173 บาท พร้อมดอกเบี้ย ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของยอดเงินแต่ละจำนวนนับแต่วันฟ้อง (29 พฤษภาคม 2529) เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ยกฟ้องจำเลยที่ 3, ที่ 5, ที่ 6ศาลอุทธรณ์ภาค 3

ผลคำพิพากษา

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 10 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 261)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 268)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว การที่โจทก์ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยที่ 3 ที่ 5 ที่ 6 และที่ 10 ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1, ที่ 2, ที่ 4, ที่ 7, ที่ 8 และที่ 9 ด้วยนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกา และฎีกาโจทก์ไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมายตามคำร้อง คัดค้านคำสั่งไม่รับฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ นั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
อุไร คังคะเกตุ · ไมตรี กลั่นนุรักษ์ · สมาน เวทวินิจ
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้