คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าผู้ตายพาน้องสาวจำเลยไปแล้วพากันลงเรือมาตั้งใจไปสมัครขมาบิดามารดาจำเลย จำเลยนั่งเรือไปพบเข้าก็ทักถามแล้วฉุดน้องสาว ผู้ตายก็ฉุดไว้ ยื้อแย่งกันประเดี๋ยว ๑ ผู้ตายก็ชักมีดยาวราว ๑ ศอกแทงจำเลย ๑ ที จำเลยแย่งมีดได้แล้วแลยังมีการกอกปล้ำกันอยู่ จึงแทงผู้ตายรวม ๑๓ แผลถึงตาย ศาลชั้นต้นให้จำคุก ๑๐ ปี ตาม ม.๒๔๙-๕๕-๕๙ ศาลอุทธรณ์แก้จำคุก ๕ ปี ตาม ม.๒๔๙-๕๓
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์แก้ศาลชั้นต้นถึงเท่าตัว และแก้มาตรา ๕๕ เป็น ๕๓ เป็นแก้มาก จำเลยแทงผู้ตายขณะกอดปล้ำกันอยู่เป็นการป้องกัน แต่เมื่อแทงผู้ตาย ๒-๓ ทีแล้วยังแทงอีกหลายทีนั้น เป็นการเกินแก่เหตุ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
