คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2534 มาตรา 4(1)(3) ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล เตียใจ่เฮงฮวด ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวม 6 กระทง จำคุกกระทงละ 2 เดือน รวมจำคุก 12 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้สั่งซื้อสินค้าประเภทแป้งจากโจทก์ร่วมไปหลายครั้ง และจำเลยรับสินคาไปเรียบร้อยแล้ว โดยจำเลยได้สั่งจ่ายเช็คชำระหนี้ให้โจทก์ร่วม 6 ฉบับ เมื่อเช็คดังกล่าวถึงกำหนดชำระ นายประเสริฐหุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์ร่วมได้นำเช็คพิพาทไปขายลดกับธนาคาร และธนาคารเป็นผู้เรียกเก็บเงินตามเช็คพิพาท นายประเสริฐหาได้นำเช็คพิพาททั้ง 6 ฉบับ
ไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารตามเช็คดังที่กล่าวอ้างแต่ประการใดไม่ ดังนั้น โจทก์ร่วมมิใช่ผู้ทรงเช็คพิพาท จึงมิใช่ผู้เสียหายในคดีนี้ ไม่มีสิทธิร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยได้ การที่โจทก์ร่วมไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จึงไม่ใช่เป็นการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 124 พนักงานสอบสวนย่อมไม่มีอำนาจสอบสวน และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 121 วรรคสอง และมาตรา 120พิพากษายืน
