คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 (ที่ถูกวรรคหนึ่ง) จำคุก 30 วันจำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 15 วัน เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังแทนศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ศาลชั้นต้นลงโทษกักขังแทนโทษจำคุก
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน กรณีต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ตรีจึงไม่รับฎีกาจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้รับฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว
ที่จำเลยฎีกาว่า สมควรรอการลงโทษให้จำเลยนั้นเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการลงโทษของศาลจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง"
