คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอบังคับให้จำเลยส่งคืนที่ดินและเรือนพิพาทแก่โจทก์ ให้ขับไล่จำเลยและบริวารไม่ให้เข้าไปเกี่ยวข้อง กับให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้าง ดังปรากฏตามคำขอท้ายฟ้องข้อ 1 ข้อ 2 เมื่อศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สัญญาซื้อขายระหว่างโจทก์และจำเลยตกเป็นโมฆะ และโจทก์ยังไม่ได้เข้าไปครอบครองในที่ดินและเรือนพิพาท ก็ชอบที่จะพิพากษายกฟ้องโจทก์เท่านั้น ส่วนเงินค่าซื้อที่ดินและเรือนพิพาทที่รับกันไปแล้วนั้น โจทก์มิได้มีคำขอให้มีการบังคับในชั้นนี้ ดังนั้นการที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดิน 8,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย จึงเป็นการพิพากษาเกินไปกว่าหรือนอกเหนือจากที่ปรากฏในคำฟ้องขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 142 และไม่อยู่ในข่ายข้อยกเว้นที่พิพากษาให้ได้"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
