คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2538 (เลขอ้างอิง 55841)

พ.ศ. 2538 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยทั้งสองยื่นอุทธรณ์พร้อมคำร้อง ขออนุญาตยื่นอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งคำร้องว่า กรณียื่นเมื่อพ้นกำหนดตามกฎหมายแล้ว ไม่มีกฎหมายใดสนับสนุน ให้ทำได้ประกอบกับเหตุผลตามคำร้องที่ว่า ทนายจำเลยไม่ทราบ ข้อกฎหมายอันเป็นความบกพร่องของทนายจำเลยเอง ไม่มีเหตุ ที่จะอนุญาตให้อุทธรณ์เมื่อพ้นกำหนด ยกคำร้อง และมีคำสั่ง ในอุทธรณ์ว่า อุทธรณ์เมื่อพ้นกำหนด 15 วัน ต้องห้ามตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์ และสั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับ ว่าศาลมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์แล้ว จึงไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับ จำเลยทั้งสองเห็นว่า จำเลยทั้งสองยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด เนื่องจากทนายจำเลยทั้งสองเข้าใจโดยสุจริตว่าการ ยื่นอุทธรณ์นั้น จะต้องยื่นภายในกำหนด 1 เดือน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง เหตุที่ทนายจำเลยสำคัญผิด ในข้อกฎหมายดังกล่าว เพราะกฎหมายแรงงานนั้นเป็นกฎหมายเฉพาะ และทนายจำเลย มิ ค่อยได้ใช้กฎหมายดังกล่าวจึงเกิดการผิดหลงไป หาใช่ละเลย ไม่ยื่นอุทธรณ์ภายในกำหนดไม่ เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์และคำร้องขอทุเลาการบังคับของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 45) ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน จำนวน 669,306.28 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 27 กันยายน 2537 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ โดยดอกเบี้ยนับถึงวันฟ้องมิให้เกินไปกว่า 25,099 บาท จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 40,41) จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องนี้โดยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้น ศาลแรงงานกลาง สั่งว่า สำเนาให้โจทก์ รับเป็นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ (อันดับ 42)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว จำเลยทั้งสองอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลแรงงานกลาง จำเลยทั้งสองจะต้องนำเงินมาชำระตาม คำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลแรงงานกลางภายใน 15 วัน นับแต่วันที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 เมื่อจำเลยทั้งสองมิได้นำเงินมาชำระ ตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ตามบทบัญญัติดังกล่าวการที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งรับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาจึงไม่ชอบ ให้ยกคำร้อง

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2111/2538บริษัทพระนครยนตรการ จำกัดโจทก์นางสาวไพรวณา ทุมมากร กับพวกจำเลยนายสาธิต สนธิกนก ทนายจำเลยทั้งสองผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ความว่า

คำพิพากษาศาลล่าง

จำเลยทั้งสองยื่นอุทธรณ์พร้อมคำร้อง ขออนุญาตยื่นอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งคำร้องว่า กรณียื่นเมื่อพ้นกำหนดตามกฎหมายแล้ว ไม่มีกฎหมายใดสนับสนุน ให้ทำได้ประกอบกับเหตุผลตามคำร้องที่ว่า ทนายจำเลยไม่ทราบ ข้อกฎหมายอันเป็นความบกพร่องของทนายจำเลยเอง ไม่มีเหตุ ที่จะอนุญาตให้อุทธรณ์เมื่อพ้นกำหนด ยกคำร้อง และมีคำสั่ง ในอุทธรณ์ว่า อุทธรณ์เมื่อพ้นกำหนด 15 วัน ต้องห้ามตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์ และสั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับ ว่าศาลมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์แล้ว จึงไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับ จำเลยทั้งสองเห็นว่า

จำเลยทั้งสองยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด เนื่องจากทนายจำเลยทั้งสองเข้าใจโดยสุจริตว่าการ ยื่นอุทธรณ์นั้น จะต้องยื่นภายในกำหนด 1 เดือน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง เหตุที่ทนายจำเลยสำคัญผิด ในข้อกฎหมายดังกล่าว เพราะกฎหมายแรงงานนั้นเป็นกฎหมายเฉพาะ และทนายจำเลย มิ ค่อยได้ใช้กฎหมายดังกล่าวจึงเกิดการผิดหลงไป หาใช่ละเลย ไม่ยื่นอุทธรณ์ภายในกำหนดไม่ เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์และคำร้องขอทุเลาการบังคับของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 45)

ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน จำนวน 669,306.28 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 27 กันยายน 2537 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ โดยดอกเบี้ยนับถึงวันฟ้องมิให้เกินไปกว่า 25,099 บาท

จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 40,41) จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องนี้โดยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้น ศาลแรงงานกลาง สั่งว่า สำเนาให้โจทก์ รับเป็นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ (อันดับ 42)คำสั่ง

ศาลฎีกาวินิจฉัย

พิเคราะห์แล้ว จำเลยทั้งสองอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลแรงงานกลาง จำเลยทั้งสองจะต้องนำเงินมาชำระตาม คำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลแรงงานกลางภายใน 15 วัน นับแต่วันที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 เมื่อจำเลยทั้งสองมิได้นำเงินมาชำระ ตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ตามบทบัญญัติดังกล่าวการที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งรับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาจึงไม่ชอบ ให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา: ชลอ ทองแย้ม · พรชัย สมรรถเวช · สวรรค์ ศักดารักษ์
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

สืบค้นที่ศาลฎีกา

มีเรื่องคล้ายคดีนี้?

เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ประเมินเรื่องฟรี หาทนายความ

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา