คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1839/2538พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายสุวิทย์ ชูแก้วจำเลยนายสุวิทย์ ชูแก้ว จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 วรรคแรก ซึ่งจำเลยจำเป็นต้องยกข้อเท็จจริงขึ้นเพื่อขอความเมตตาจากศาล จึงไม่น่าจะ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วย หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 33) ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 ลงโทษจำคุก 1 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษ ให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 6 เดือน พิเคราะห์รายงานการสืบเสาะ ของพนักงานคุมประพฤติแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะรอการลงโทษ จำคุกจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 31) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 33)คำสั่ง
พิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย มีกำหนด 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน การที่จำเลย ฎีกาโต้แย้งเกี่ยวกับดุลพินิจของศาลว่า สมควรรอการลงโทษ ให้จำเลยนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคหนึ่งศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
