คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2538 (เลขอ้างอิง 55700)

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า แม้ตามฟ้องโจทก์บรรยายว่าเป็นเจ้าของที่ดินพิพาทอยู่แล้ว และจำเลยมิได้ สู้กรรมสิทธิ์ จึงเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ ไม่ต้องห้ามฎีกาแต่ตามฎีกาของโจทก์เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระพอแก่การ วินิจฉัย เพราะไม่ปรากฏว่าศาลรับฟังพยานหลักฐานคลาดเคลื่อน จากท้องสำนวนตรงไหน อย่างไร ไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า ฎีกาที่ว่า คดีนี้เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์แต่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 เห็นว่า คดีนี้เป็นคดีมีทุนทรัพย์ไม่เกิน50,000 บาท ต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 วรรคแรก และไม่รับพิจารณาอุทธรณ์ของโจทก์ จึงเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่มีสาระแก่คดี โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของโจทก์ด้วย หมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 80) โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนโฉนดที่ดินเลขที่ 2171 ตำบลเกษมอำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี หรือให้จำเลยนำโฉนดที่ดินฉบับดังกล่าวมาแก้ไขเป็นชื่อโจทก์เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ และส่งโฉนดที่ดินที่แก้ไขแล้วคืนโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 78) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 80)คำสั่ง ปัญหาว่าคดีของโจทก์ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์หรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายให้รับฎีกาของโจทก์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป