คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นหนี้เงินโจทก์ 17,202.10 บาท โดยจำเลยทั้ง 3 ร่วมกันและแทนกันซื้อเครื่องก่อสร้างต่าง ๆ ตามบัญชีท้ายฟ้องซึ่งโจทก์ได้ส่งให้จำเลยตั้งแต่วันที่ 14 ถึงวันที่ 26 มกราคม 2497 ตามสำเนารวม 11 ฉบับ ถึงกำหนดชำระโจทก์ได้ทวงถามแล้วก็ไม่ชำระและปฏิเสธว่าไม่เคยซื้อเครื่องก่อสร้าง จึงขอให้จำเลยร่วมกันและแทนกันใช้เงินดังกล่าวแล้วและดอกเบี้ยจำเลยแก้ว่าจำเลยที่ 1 เป็นบริษัทจำกัดจำเลยที่ 2, 3 เป็นกรรมการ จำเลยที่ 1 ประสงค์จะทำสถานที่ให้เรียบร้อยจึงได้จ้างเหมาบุคคลผู้หนึ่งให้จัดทำบุคคลผู้นั้นจะซื้อจากโจทก์หรือจากใครไม่เกี่ยวกับจำเลย สิ่งก่อสร้างที่ผู้รับเหมาหามาจะมีอยู่ในสถานที่ของจำเลยมีราคาไม่เกิน 5,000 บาทจำเลยไม่เคยมีข้อตกลงในการซื้อเครื่องก่อสร้างจากโจทก์ฟ้องโจทก์ที่กล่าวว่าจำเลยร่วมกันและแทนกันไม่แจ้งชัดว่าจะให้รับผิดในฐานใดเป็นฟ้องเคลือบคลุมการซื้อสิ่งของมิได้มีกรรมการลงนามประทับตราตามข้อบังคับของบริษัทกิจการนั้นย่อมไม่ผูกพันบริษัทศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 17,202.10 บาทกับดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งนับแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2497 ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 2, 3จำเลยที่ 1 ผู้เดียวอุทธรณ์ข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาได้ประชุมพิจารณาแล้วเรื่องฟ้องเคลือบคลุมและเรื่องข้อบังคับของบริษัทศาลาแดงจำกัดจำเลยจะต้องมีกรรมการลงนามประทับตราตามข้อบังคับของบริษัทจำเลยหรือไม่นั้น ในชั้นอุทธรณ์จำเลยเป็นแต่อุทธรณ์ข้อเท็จจริงมิได้อุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมายทั้งสองประการนี้ศาลฎีกาจึงไม่วินิจฉัย คงมีข้อวินิจฉัยเฉพาะข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ 1 ได้เป็นหนี้เงินโจทก์อยู่จริงตามฟ้องโจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่าคดีฟังได้ถนัดว่าฝ่ายจำเลยได้สั่งซื้อสิ่งของจากฝ่ายโจทก์จริงฎีกาของจำเลยที่ 1 จึงฟังไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
