คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2538 (เลขอ้างอิง 55674)

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ข้อหามีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น และให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี ฎีกาของจำเลยว่า พยานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อ จำหน่ายเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยที่ว่าพยานหลักฐานของโจทก์ ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดตามฟ้องของโจทก์ เป็นฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 70 แผ่นที่ 2) ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15,66 วรรคแรก เป็นความผิดสองกรรม เรียงกระทงลงโทษ ฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำคุก 5 ปี ฐานจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก 5 ปี รวมจำคุก 10 ปี คำให้การของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษ ให้หนึ่งในสาม คงจำคุก 6 ปี 8 เดือน คืนธนบัตรที่ใช้ล่อซื้อ ของกลางแก่เจ้าของ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามมาตรา 66 วรรคหนึ่ง,15 ลงโทษจำคุก 5 ปี ทางนำสืบของ จำเลยและคำให้การในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุก 3 ปี 4 เดือน ให้ยกฟ้องโจทก์ สำหรับความผิดข้อหาจำหน่ายเฮโรอีนโดยไม่ได้รับอนุญาต นอกจาก ที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 68) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 69)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อ จำหน่ายศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น และให้ลงโทษ จำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี คู่ความจึงต้องห้ามมิให้ฎีกา ในปัญหา ข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคแรก ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟัง พยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ภาค 1 จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยจึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง