คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยฉ้อโกงทรัพย์เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 83จำเลยให้การรับสารภาพตลอดข้อหาในวันที่โจทก์ฟ้องโจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลแขวงพระนครเหนือทำความเห็นส่งไปให้ศาลอาญาพิพากษา ในระหว่างรอฟังคำพิพากษา
จำเลยยื่นคำร้องขอถอนคำให้การอ้างว่าสำคัญผิดและขอให้การปฏิเสธ ศาลมีคำสั่งว่าจำเลยให้การรับสารภาพ คดีเสร็จสำนวน จนมีความเห็นส่งศาลอาญาพิพากษาโทษ ไม่มีเหตุสมควรให้จำเลยถอนคำให้การต่อมาศาลอาญาทำคำพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้องลดให้กึ่งหนึ่ง จำคุก 1 ปี 6 เดือน
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ขอให้พิจารณาใหม่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยอนุญาตให้จำเลยถอนคำให้การเดิม และให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เรื่องนี้จำเลยให้การรับสารภาพตลอดข้อหาและคู่ความไม่สืบพยานจนศาลนัดฟังคำพิพากษานับว่าคดีเสร็จสำนวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176 ฉะนั้นเหตุผลที่จำเลยว่าเพราะความสำคัญผิดเนื่องจากเจ้าพนักงานตำรวจเกลี้ยกล่อมให้รับและจะให้มีการถอนคำร้องทุกข์นั้นถือว่าเป็นเหตุอันไม่สมควรอนุญาตให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาใหม่
