พ.ศ. 2473 ศาลฎีกา
การริบของกลางอยู่ในดุลยพินิจของศาล พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม.3 ศาลล่างทั้ง 2 ไม่ริบแหของกลางแล้ว โจทก์ฎีกาไม่ได้
ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ อากรค่าน้ำ ร.ศ.๑๒๐ ม.๑๙ ให้ปรับ ๓๐ บาท ลดฐานปราณีกึ่งหนึ่ง คงปรับ ๑๕ บาท ส่วนแหของกลางจำเลยได้เสียอากรค่าน้ำแล้ว และจำเลยได้ทำผิดครั้งแรก ไม่ควรริบ
โจทก์ฎีกาขอให้ริบแหของกลางศาลฎีกาตัดสินว่า การริแหหรือไม่นั้นอยู่ในดุลยพินิจของศาล
โจทก์ฎีกาไม่ได้ ให้ยกเสีย
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดวันที่ 15 มีนาคม 2486 ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดแต่ปีแล้งที่แล้วย่อมลงโทษจำเลยไม่ได้ เพียงแต่ถือสุ่มมาเพื่อจะจับปลา ยังห่างน้ำเพียงหนึ่งวาเช่นนี้ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยได้…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 295/2483กฎกระทรวงว่าด้วยวิธีจัดการและตั้งอัตราเก็บเงินอากรค่าน้ำตามความใน พรบ อากรค่าน้ำข้อ 2 (ง) และข้อ 2 (1)(2) ข้อ 23 (5) เครื่องมือที่ใช้จับสัตว์น้ำจะเป็นเครื่องมือประจำที่หรือไม่ต้องพิเคราะห์ถึงการใช้เคร…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
