คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 กู้เงินสามีโจทก์ จำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน บัดนี้สามีโจทก์ตาย โจทก์ทวงถาม จำเลยไม่ชำระขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การรับว่ากู้เงินสามีโจทก์จริง แต่ชำระให้แล้วโจทก์ไม่ใช่ภริยาชอบด้วยกฎหมายของผู้ให้กู้ศาลชั้นต้นชี้สองสถาน สั่งให้โจทก์นำสืบก่อน นัดสืบพยานโจทก์วันที่ 11 พฤษภาคม 2509วันที่ 3 พฤษภาคม 2509 นาย ช. ทนายความผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ให้เป็นโจทก์ฟ้องคดีนี้แทนตามใบรับมอบอำนาจทั่วไปท้ายฟ้อง (แต่การฟ้องคดี โจทก์ลงชื่อเป็นผู้ฟ้องเอง) ได้ยื่นบัญชีพยาน ศาลชั้นต้นสั่งว่า"รับรวม"วันที่ 11 พฤษภาคม 2509 ซึ่งเป็นวันนัดสืบพยานโจทก์ ทนายโจทก์ว่าพยานคู่มาศาลไม่ได้ขอเลื่อน ทนายจำเลยค้านว่าโจทก์มิได้ยื่นบัญชีระบุพยาน
นาย ช. ไม่มีอำนาจลงชื่อยื่นแทนโจทก์ ถือว่าโจทก์ไม่มีพยาน ศาลชั้นต้นสั่งเลื่อนไปสืบพยานโจทก์วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2509 ในวันที่ 11 พฤษภาคม 2509 นั้นเอง ทนายโจทก์ยื่นคำแถลงขออ้างพยานเพิ่มเติม และวันที่ 10 มิถุนายน 2509 นาย ช. ยื่นแถลงขออ้างพยานเพิ่มเติมแทนโจทก์ในฐานผู้รับมอบอำนาจอีก ถึงวันที่ 14 มิถุนายน 2509 ซึ่งเป็นวันนัดสืบพยานโจทก์ศาลชั้นต้นเห็นว่า
โจทก์ฟ้องคดีเอง นาย ช. ลงชื่อระบุพยานแทนโจทก์โดยไม่มีอำนาจ เท่ากับไม่ได้ระบุพยานถือว่าโจทก์ไม่มีพยานสืบพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นรับบัญชีพยานที่ทนายโจทก์ยื่นแล้วพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าแม้จะฟังว่าบัญชีระบุพยานที่ นาย ช. ลงชื่อจะใช้ไม่ได้ก็ตามเมื่อศาลสั่งเลื่อนสืบพยานโจทก์ไปแล้ว โจทก์หรือทนายโจทก์ย่อมมีสิทธิยื่นบัญชีระบุพยานได้ ก่อนวันสืบพยานครั้งแรกที่ศาลนัดไว้ใหม่ไม่น้อยกว่าสามวัน ที่ทนายโจทก์มีคำแถลงเป็นขออ้างพยานเพิ่มเติมโดยเชื่อว่าบัญชีระบุพยานเดิมเป็นการใช้ได้ไม่ทำให้บัญชีระบุพยานลงวันที่ 11 พฤษภาคม 2509 ที่ทนายโจทก์ยื่นต่อศาลแล้วเสียไปด้วยพิพากษายืน
