คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยยืมรถยนต์ของโจทก์ไปตามโคของจำเลยที่หายโดยเอานายต๊ะไปขับรถ เพราะคนขับรถของโจทก์ไม่อยู่ในขณะที่รถแล่นไปตามถนนตามปกติทางด้านซ้าย ได้มีรถโดยสารมาชนข้างท้าย รถโจทก์พลิกคว่ำตกข้างทาง ได้รับความเสียหายศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีหน้าที่ส่งรถคืนในสภาพที่ยืมไปจึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายจำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะฟังว่าจำเลยยืมรถโจทก์และนายต๊ะเป็นคนของจำเลยแต่เหตุเกิดเพราะคนขับรถโดยสารซึ่งเป็นบุคคลภายนอกไม่ใช่เกิดเพราะความผิดของฝ่ายจำเลย ๆ ก็ไม่ต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นแก่รถ การยืมใช้คงรูปนั้น ตามปกติผู้ยืมต้องคืนทรัพย์ในสภาพเดิมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 640 และไม่ใช่ผิดจากปกติตามมาตรา 643 ทั้งมีหน้าที่สงวนทรัพย์สินที่ยืมดังมาตรา 644 หากกระทำเช่นนี้แล้วเกิดอันตรายเสียหายขึ้นก็ต้องนำบทบัญญัติเรื่องการชำระหนี้อันเป็นหลักทั่วไปมาวินิจฉัยเหตุนี้จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดตามมาตรา 219พิพากษายืน
