คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจับไม้สักซึ่งเลื่อยเป็นเหลี่ยมและไม่มีดวงตราไว้จากจำเลย จึงถือว่าจำเลยชักลากไม้สักออกจากป่าโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันการลักลอบชักลากไม้สักฯ ร.ศ. ๑๑๘ ข้อ ๓,๕ พิพากษาปรับจำเลย ริบไม้ของกลาง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์นำสืบไม่ได้ว่าจำเลยชักลาก พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าไม้สักของกลางรายนี้ได้เปลี่ยนสภาพไปมากจนไม่อาจจะเข้าข้อสันนิษฐานที่ว่าจำเลยได้ชักลากไม้ของ กลางอันเป็นการผิดพระราชบัญญัติ นอกจากว่าไปจับไม้ของกลางได้ที่จำเลยและเป็นไม้ที่ไม่เคยมีดวงตราประทับเท่านั้น ยังไม่เพียงพอที่จะถือว่าจำเลยเป็นผู้ชักลาก
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
