คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดแทงนายแฉล้มโดยมีเจตนาฆ่า นายแฉล้มถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำคุกจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้ตายกับจำเลยเกิดโต้เถียงกันก่อนผู้ตายจะใช้ขวานฟันจำเลย จำเลยจึงใช้มีดแทงผู้ตาย และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า แม้จำเลยและผู้ตายจะเกิดโต้เถียงกันก่อนในเรื่องลูกปืนที่จำเลยมาขอคืนแต่การโต้เถียงก็หาใช่เป็นเรื่องที่ทั้งสองฝ่ายสมัครใจทำร้ายซึ่งกันและกันไม่ทั้งการที่ผู้ตายและจำเลยเกิดโต้เถียงกันนั้นก็หาทำให้ผู้ตายมีอำนาจที่จะใช้ขวานฟันจำเลยไม่ ดังนั้นการที่ผู้ตายจะใช้ขวานฟันจำเลยจึงเป็นภยันอันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมายและเป็นภยันอันตรายที่ใกล้จะถึง
ทั้งจำเลยก็ใช้มีดแทงผู้ตายไปเพียงทีเดียว แม้จะถูกที่สำคัญก็เป็นที่เห็นได้ว่าเป็นการฉุกเฉิน เพื่อให้ตนเองพ้นอันตราย จำเลยย่อมไม่มีโอกาสไตร่ตรองว่าอวัยวะส่วนใดสำคัญหรือไม่ การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
