คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการค้าน้ำตาล มีหน้าที่ต้องทำบัญชีตามแบบ น.ต.๔ ตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกำหนดเพื่อแสดงปริมาณน้ำตาลที่รับมาและจ่ายไปเป็นรายวัน จำเลยได้ละเลยไม่ลงบัญชีตามหน้าที่ ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การรับสารภาพเต็มตามข้อหา ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษหนักขึ้น
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า "จำเลยนี้เป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการค้าน้ำตาลมีหน้าที่ต้องทำบัญชีแบบ น.ต.๔ " นั้น ศาลรู้ไม่ได้ว่า จำเลยมีหน้าที่ต้องทำบัญชีตามพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตายจริงหรือไม่ ผู้ค้าน้ำตาลที่มีหน้าที่ต้องทำบัญชี กฎหมายระบุฉะเพาะแต่ผู้ค้าน้ำตาลที่กฎหมายกำหนดและวางเงื่อนไขไว้เท่านั้น และจำเลยจะเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการค้าน้ำตาลหรือไม่ก็ตามไม่เกี่ยวกับการทำบัญชีอย่างใด ฟ้องโจทก์ไม่บรรยายให้ประจักษ์ว่าจำเลยอยู่ในบังคับว่าจะต้องทำบัญชีโดยพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตาลฉบับใด จึงลงโทษจำเลยตามคำของโจทก์ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
