คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยฐานที่จำเลยทำละเมิดฆ่าภริยาโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีไปฝ่ายเดียวแล้ว พิพากษาให้จำเลยใช้เงินพร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยมิได้ปฏิบัติตามคำบังคับศาลออกหมายบังคับคดี เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดที่ดินของจำเลยไว้ 6 แปลงผู้ร้องร้องว่าผู้ร้องเป็นภริยาจำเลย และมีส่วนในทรัพย์ที่ถูกยึดไว้กึ่งหนึ่ง ขอให้ศาลหักส่วนของผู้ร้องไว้ให้แก่ผู้ร้องด้วยโจทก์คัดค้านอ้างว่าทรัพย์ที่ยึดไว้นั้นเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของจำเลยฝ่ายเดียวศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่าทรัพย์พิพาทเป็นของจำเลยกับผู้ร้องทำมาหาได้ร่วมกันและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิรวม โจทก์จะเอาส่วนของผู้ร้องชำระหนี้ให้แก่โจทก์ไม่ได้เมื่อขายทอดตลาดแล้วให้แบ่งเงินสุทธิให้แก่ผู้ร้องกึ่งหนึ่งโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่โจทก์ว่าผู้ร้องนำสืบไม่ได้ความสมคำร้องเพราะผู้ร้องอ้างว่าผู้ร้องได้ร่วมแรงร่วมทุนสร้างทรัพย์พิพาทมากับจำเลย แต่กลับนำสืบว่าผู้ร้องได้ทรัพย์ดังกล่าวมาโดยบิดาจำเลยยกให้นั้น
ผู้ร้องอ้างว่าผู้ร้องมีสิทธิในทรัพย์ดังกล่าวรวมกับจำเลยผู้ร้องก็นำสืบได้ความดังกล่าว ประเด็นสำคัญของคดีอยู่ที่ว่าผู้ร้องมีส่วนเป็นเจ้าของร่วมอยู่กับจำเลยหรือไม่เท่านั้น การที่ผู้ร้องจะได้ทรัพย์นั้นร่วมกับจำเลยมาโดยสถานไร หาใช่ข้อสำคัญไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่โจทก์ฎีกาว่าผู้ร้องไม่ใช่ภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย จึงไม่ใช่เจ้าของร่วมในทรัพย์พิพาท ผู้ร้องไม่มีสิทธิขอแบ่ง นั้น ปรากฏว่าบิดาจำเลยได้ยกทรัพย์พิพาทให้ระหว่างผู้ร้องกับจำเลยอยู่กินเป็นสามีภริยากัน เมื่อได้มาแล้วจำเลยกับผู้ร้องได้ร่วมกันครอบครองทำมาหากินบนที่ดินดังกล่าวมาเป็นเวลาถึง 20 ปี โดยปกติสุข เป็นการแสดงเจตนาให้ถือได้ว่าจำเลยกับผู้ร้องเป็นเจ้าของร่วมกัน ผู้ร้องย่อมมีสิทธิในทรัพย์พิพาทคนละกึ่งกับจำเลย ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าผู้ร้องได้รื้อเรือนซึ่งปลูกอยู่ในทรัพย์พิพาทไปก่อนที่เจ้าพนักงานบังคับคดีจะยึด เรือนดังกล่าวจะต้องตกเป็นของจำเลยกึ่งหนึ่งนั้นเรือนที่กล่าวอ้างมิใช่ทรัพย์ที่โจทก์นำยึดไว้แต่ประการใด จึงเป็นทรัพย์นอกพิพาทพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์
