คำฟ้องและคำให้การ
คดีเรื่องนี้โจทก์ชนะคดีจำเลยซึ่งเป็นห้างหุ้นส่วนจำกัดตามคำพิพากษาของศาลแพ่งและได้ยึดเงินจำนวน ๓๐,๐๐๐ บาท ของจำเลยไว้ ผู้ร้องทั้ง ๗ รายต่างเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาของจำเลยรวม ๗ สำนวน ได้ยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์รายนี้ แต่โจทก์คัดค้านว่านายอุ๊นผู้จัดการของห้างหุ้นส่วนจำกัดบริษัทตั้งชุนฮะจำเลย ได้กู้เงินของผู้ร้องทั้ง ๗ รายไปเป็นการส่วนตัวไม่เกี่ยวกับจำเลยซึ่งเป็นหุ้นส่วนหากแต่นายอุ๊นกับผู้ร้องทั้ง ๗รายนี้ได้สมยอมกันแกล้งเอานามของห้างหุ้นส่วนจำกัดบริษัทตั้งชุนฮะเข้าเป็นจำเลยในคดีเพื่อผู้ร้องเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา และจำเลยเป็นห้างหุ้นส่วนจำกัดมีวัตถุประสงค์ทำการรับเหมาก่อสร้าง ขายเครื่องก่อสร้างและเครื่องใช้สำหรับสงฆ์เท่านั้น ไม่มีวัตถุประสงค์ในการกู้ยืมเงิน หนี้สินรายผู้ร้องไม่ผูกพันจำเลยตาม ป.พ.พ. ม.๑๐๗๘ ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอเฉลี่ย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าตามสำนวนที่ผู้ร้องฟ้องมาคดีมานั้น ฟ้องห้างหุ้นส่วนจำกัดจำเลยเป็นจำเลยทุกสำนวนและศาลได้พิพากษาให้ห้างหุ้นส่วนจำกัดจำเลยชำระหนี้แก่ผู้ร้อง หาใช่เป็นหนี้ส่วนตัวของนายอุ๊นตามคำคัดค้านของโจทก์ไม่ เมื่อเป็นเช่นนี้โจทก์จะเถียงว่หนี้สินรายนี้ไม่ใช่หนี้สินของห้างหุ้นส่วนจำเลยอีกหาได้ไม่ จึงมีคำสั่งให้ผู้ร้องทั้ง ๗ สำนวนได้รับส่วนเฉลี่ยตาม ป.วิ.แพ่ง ม.๒๙๐
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำสั่งของศาลชั้นต้น โดยให้มีการพิจารณาคำขอเฉลี่ยทรัพย์ของผู้ร้องกับคำคัดค้านของโจทก์ แล้ววินิจฉัยสั่งไปตามประเด็นทุก ๆ รายตลอดจนถึงการสั่งเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์นี้ด้วย ผู้ร้องทั้ง ๗ ฎีกาต่อมา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคำพิพากษาเกี่ยวกับเรื่องกู้หนี้ยืมสินในคดีระหว่างผู้ร้องกับจำเลยย่อมมีผลผูกพันเฉพาะคู่กรณีเท่านั้น ไม่เป็นการผูกมัดคนภายนอกมิให้ได้โต้แย้งเป็นอย่างอื่น บัดนี้ผู้ร้องเข้ามาเกี่ยวข้องในคดีของโจทก์ ๆ จึงมีสิทธิที่จะโต้แย้งคัดค้านได้ว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิด้วยเหตุต่าง ๆ ดังที่โจทก์ยกขึ้นกล่าวอ้างไว้หลายประการแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
