คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำสัญญายืมเงินโจทก์ไป ๓๐๐ บาท ไม่เคยชำระคืนให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าไม่เคยทำสัญญายืมเงินโจทก์และสัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องมีข้อความเลื่อนลอย ไม่ปรากฏว่าโจทก์หรือผู้ใดเป็นคู่สัญญา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องการกู้ยืมเงินเกินกว่า ๕๐ บาทนั้น กฎหมายบังคับแต่เพียงว่า ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือและมีลายมือชื่อผู้ยืมเป็นสำคัญ ส่วนชื่อเจ้าของเงินนั้นไม่จำเป็น ฉนั้นสัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องนี้จึงครบถ้วนใช้ได้ตามกฎหมายแล้วและข้อเท็จจริงโจทก์นำสืบได้ว่าจำเลยได้กู้เงินโจทก์ไปจริง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
