คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งเก้าเป็นคนสัญชาติไทย เพราะเกิดในราชอาณาจักรไทยและเป็นบุตรของนางไลคนสัญชาติไทย ปี.พ.ศ.๒๕๑๔ จำเลยอ้างว่าโจทก์ทั้งเก้าเป็นคนต่างด้าวเป็นญวนอพยพ แล้วเพิ่มชื่อโจทก์ทั้งเก้าลงในทะเบียนบ้านคนญวนอพยพเลขที่ ๖๔๐ ถนนสรรพสิทธิ์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี โจทก์ทั้งเก้าได้บอกกล่าวให้จำเลยถอนชื่อออกจากทะเบียนบ้านคนญวนอพยพแล้วแต่จำเลยยังยืนยันว่า โจทก์ทั้งเก้าเป็นคนญวนอพยพขอให้พิพากษาว่าโจทก์ทั้งเก้าเป็นคนสัญชาติไทย ให้ถอนชื่อโจทก์ทั้งเก้าออกจากทะเบียนบ้านคนญวนอพยพ
จำเลยให้การต่อสู้คดีหลายประการ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า โจทก์ทั้งเก้าเป็นผู้มีสัญชาติไทยให้จำเลยถอนชื่อโจทก์ทั้งเก้าออกจากทะเบียนบ้านคนญวนอพยพ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ทั้งเก้าฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ทั้งเก้าและบิดามารดาของโจทก์ทั้งเก้าขอทำบัตรประจำตัวญวนอพยพด้วยความสมัครใจ โจทก์ทั้งเก้าไม่มีพยานหลักฐานอื่นซึ่งแสดงว่าโจทก์ทั้งเก้าได้ไปแจ้งสำนักงานกิจการญวนอพยพจังหวัดอุบลราชธานี ขอให้ถอนชื่อโจทก์ทั้งเก้าออกจากทะเบียนบ้านญวนอพยพจริง คดียังฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้โต้แย้งสิทธิเรื่องสัญชาติของโจทก์ทั้งเก้า โจทก์ทั้งเก้าจึงไม่มีอำนาจลง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
