คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า จำเลยที่ 2 กับพวกพาจำเลยที่ 1 ไปหาหลวงทรงฯ ที่บ้านขอจำนองร้านกาแฟเป็นเงิน 15,000 บาท จำเลยที่ 2 รับรองต่อหลวงทรงว่า ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 ไม่ได้จำนองหรือขายฝากไว้กับผู้ใด หลวงทรงฯ หลงเชื่อจึงรับจำนองจำเลยที่ 2 เป็นผู้รับเงินจากหลวงทรงฯ และภริยา ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 นี้ความจริงจำเลยที่ 2 ได้รับซื้อฝากไว้จากจำเลยที่ 1 และครบสัญญาหลุดเป็นสิทธิของจำเลยที่ 2 ก่อนนำมาจำนองหลวงทรงฯ แล้ว
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฉ้อโกงหลวงทรงฯ จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ที่โจทก์นำสืบยังไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 ด้วย ส่วนจำเลยที่ 1 ผิดฐานฉ้อโกงตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 306 จำคุก 6 เดือนกับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวเห็นว่า จำเลยที่ 2 ต้องการเงิน จึงสมคบกับจำเลยที่ 1 ไปหลอกลวงฉ้อโกงหลวงทรงฯ
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยที่สอง 6 เดือน ตามมาตรา 306 และให้ช่วยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ระหว่างอุทธรณ์โจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 เสียนางสวงจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 2 ต้องมีความผิดแต่ตามรูปคดีหลวงทรงฯ ผู้เสียหายเลิกดำเนินคดีเอาโทษแก่จำเลยที่ 1 ส่วนจำเลยที่ 2 เป็นหญิงมีบุตรยังเล็กอยู่ยังไม่ควรลงอาญาจำคุกไปไปทีเดียวพิพากษาแก้ ให้รอการลงอาญาแก่จำเลยที่ 2 ตามมาตรา 41, 42 นอกนั้นยืน
