คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายเชยจำเลยสมคบกับจำเลยอื่นทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔, ๖๓ นายเชยจำเลยให้การปฏิเสธ คดีมาสู่ศาลฎีกาฉะเพาะนายเชยจำเลยผู้เดียว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์มีหลายคน ฟ้องไม่ระบุว่าจำเลยคนใดทำร้ายโจทก์คนใด ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ไม่ได้ (อ้างฎีกาที่ ๕๑๐/๒๔๘๕) พิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ฟ้องถูกแล้ว ไม่ต้องระบุว่าคนไหนทำร้ายคนไหน เพราะในฟ้องมีข้อหาว่า สมคบกันพิพากษาให้จำคุกนายเชยจำเลย ๖ เดือน ตามมาตรา ๒๕๔ นายเชยจำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องไม่ได้ระบุว่าจำเลยคนใดทำร้ายโจทก์คนใดก็จริง แต่ฟ้องกล่าวว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายโจทก์เช่นนี้ เมื่อได้ความว่านายเชยจำเลยเป็นผู้ทำร้ายโจทก์ นายเชยจำเลยก็ต้องมีความผิดฐานทำร้ายร่างกาย เห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
