คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันก่อสร้างอาคารให้ผิดไปจากแบบแปลนที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑, ๖๕, ๖๙, ๗๐, ๗๒ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓ จำเลยทังสองให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑, ๖๕, ๖๙, ๗๐ ปรับคนละ ๑๐๐,๐๐๐บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงปรับคนละ ๕๐,๐๐๐ บาท และให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าปรับอีกวันละ ๑,๐๐๐ บาท ตลอดเวลาที่ยังฝ่าฝืนอยู่
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสสองไม่ต้องชำระค่าปรับอีกวันละ ๑,๐๐๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การก่อสร้างอาคารผิดไปจากแบบแปลนที่ได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑ นั้นมีโทษตามมาตรา ๖๕๔ ซึ่งมีอยู๋สองวรรค สำหรับในวรรคแรกคงมีโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท ส่วนในวรรคสองมีโทษปรับอีกวันละห้าร้อยบาทตลอดเวลาที่ยังฝ่าฝืนหรือจนกว่าจะได้ปฏิบัติให้ถูกต้อง ถ้อยคำในวรรคสองดังกล่าวหมายความว่าศาลจะลงโทษปรับผู้ฝ่าฝืนเป็นรายวันได้ก็ต่อเมื่อได้มีการก่อสร้างอาคารผิดไปจากแบบแปลนที่ได้รับอนุญาต และเจ้าพนักงานท้องถิ่นก็ได้มีคำสั่งให้รื้อถอนอาคารดังกล่าวตามมาตรา ๔๒ แล้ว แต่เจ้าของอาคารไม่ปฏิบัติตาม ในกรณีเช่นนี้จึงจะปรับผู้ฝ่าฝืนเป็นรายวันได้ตลอดเวลาที่ยังฝ่าฝืนหรือจนกว่าจะได้ปฏิบัติให้ถูกต้องแล้วแต่กรณี
หากเจ้าพนักงานท้องถิ่นยังมิได้มีคำสั่งอย่างใดอย่างหนึ่งให้ผู้ฝ่าฝืนปฏิบัติตามแล้วก็ไม่อาจลงโทษปรับรายวัน ตามมาตรา ๖๕ วรรคสอง ได้ คดีนี้โจทก์มิได้บรรยายฟ้องว่า จำเลยกระทำการฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่สั่งให้จำเลยรื้อถอนอาคารซึ่งก่อสร้างผิดไปจากแบบแปลน ตลอดจนคำขอท้ายฟ้องก็มิได้อ้างมาตรา ๔๖ วรรคแรก อันเป็นมาตราที่ว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด แสดงว่าโจทก์ไม่ประสงค์จะฟ้องและให้ศาลลงโทษจำเลยตามมาตรา ๖๕ วรรคสอง ด้วย การที่ศาลอุทธรณ์ไม่ลงโทษปรับจำเลยเป็นรายวันอีกนั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
