คำฟ้องและคำให้การ
คดี 5 สำนวนนี้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ให้จำเลยตั้งแผงลอยขายผ้าในบริเวณที่ดินวัดพระยายัง จังหวัดพระนคร ไม่มีหนังสือสัญญาเช่าโดยตกลงกันว่า ถ้าตลาดขายผ้าเลิกเมื่อใด ให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไป แต่เมื่อตลาดผ้าเลิกแล้ว จำเลยหาได้รื้อถอนแผงลอยไปไม่โจทก์ได้บอกกล่าวให้จำเลยออกแล้ว จำเลยไม่ยอม ขอให้ขับไล่จำเลยและให้รื้อสิ่งปลูกสร้าง กับตบแต่งที่ดินให้เป็นไปในสภาพเดิม
จำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยเช่าที่ดินของกรมการศาสนา จากผู้แทนกรมการศาสนา ไม่ใช่เป็นที่ดินของโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง นายเสริมไวยาวัจกรไม่มีสิทธิฟ้องคดีแทนในนามของวัดพระยายังทั้งมิได้รับอำนาจมาโดยถูกต้องจำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯลฯศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเช่าที่ดินของวัดพระยายัง ปลูกแผงลอยเพื่อขายผ้า โดยตกลงกันว่า เมื่อตลาดขายผ้าเลิกเมื่อใด จำเลยจะต้องรื้อถอนแผงลอยออกไป ครั้นตลาดขายผ้าเลิกแล้ว จำเลยหาได้รื้อถอนแผงลอยไปไม่ การเช่าปลูกแผงลอยเช่นนี้ จำเลยไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯลฯ โจทก์มีสิทธิบอกเลิกการเช่าและฟ้องขับไล่ได้ ข้อที่จำเลยคัดค้านว่านายเสริมไม่มีสิทธิฟ้องในนามของวัดพระยายังได้นั้น
ปรากฏว่านายเสริมฟ้องในนามของวัด โดยมีไวยาวัจกรเป็นผู้ดำเนินคดีแทน มีหนังสือแต่งตั้งเป็นหลักฐานที่ชอบแล้ว พิพากษาให้ขับไล่ และให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่ดินของโจทก์จำเลยทั้ง 5 สำนวน อุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาผู้พิจารณาคดีอนุญาตให้อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้ง 5 สำนวนฎีกาต่อมา ซึ่งศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาปรึกษาคดีเรื่องนี้แล้ว ข้อกฎหมายที่จำเลยคัดค้านมี 2 ข้อ (1) สถานที่เช่าเป็นเคหะตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯลฯ หรือไม่ (2) นายเสริมมีอำนาจดำเนินคดีแทนวัดพระยายังโจทก์ได้หรือไม่ การวินิจฉัยข้อกฎหมาย ศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยจากพยานหลักฐานในสำนวน
ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเช่าที่ดินของวัดพระยายังเพื่อปลูกแผงลอยขายของเล็ก ๆ น้อย ๆ สถานที่เช่าจึงไม่ใช่เป็นเคหะตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯลฯ จำเลยย่อมไม่ได้รับความคุ้มครอง ส่วนนายเสริมเข้ามาดำเนินคดีแทนวัดพระยายัง ก็โดยได้รับการแต่งตั้งเป็นหนังสือจากเจ้าอาวาสวัดพระยายังให้เป็นไวยาวัจกร และมอบอำนาจให้ฟ้องความแทนวัดฉะนั้น นายเสริมย่อมมีอำนาจดำเนินคดีแทนวัดพระยายังฟ้องขับไล่จำเลยได้จึงให้ยกฎีกาจำเลย โดยพิพากษายืน ให้จำเลยเสียค่าทนายความในชั้นนี้แทนโจทก์สำนวนละ 50 บาท
