คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้มีดแทงนายทองบุตรโจทก์บาดเจ็บรูปหน้าเสียโฉม จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเชื่อพยานโจทก์แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 ได้ช่วยเหลือทำร้ายนายทอง แต่อย่างใด และบาดแผลนายทองเพียงเล็กน้อย ให้จำคุกจำเลยที่ 1 หนึ่งเดือนรอการลงอาญา ปล่อยจำเลยที่ 2ศาลอุทธรณ์ว่า นายทองเบิกความว่าขณะยืนดูรำโทน นายแก้วมาร้องเรียกว่า "อ้ายทองออกมานี่" นายทองหันไปดู นายแก้วก็ว่า"อ้ายทองจะเอาหรือ" นายทองตอบว่า"เอา" ทันใดนายแก้วก็แทงนายทอง 3 ทีติด ๆ กัน สาเหตุเรื่องพี่ชายนายทองไปพาเอาเมียนายแก้วมานายแก้วได้พูดชวนวิวาทอยู่เรื่อย ฟังได้ว่านายทองสมัครใจวิวาทต่อสู้กับนายแก้ว และเห็นว่านายทองไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจเป็นโจทก์ฟ้อง (อ้างฎีกา 538-539/2483)
โจทก์ผู้เป็นบิดานายทองจึงฟ้องแทนไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายทองเพียงแต่ตอบนายแก้วไปคำเดียวว่า "เอา" เท่านั้น มิได้แสดงกิริยาว่าจะเข้าต่อสู้กับนายแก้วแต่อย่างใดนายแก้วจำเลยก็ใช้มีดแทงเอานายทองฝ่ายเดียวโดยทันที นายทองมิได้ทำอะไรนายแก้วเลย ดังนี้จะฟังว่า นายทองสมัครใจเข้าวิวาทต่อสู้กับนายแก้วยังไม่ได้ อำนาจฟ้องของโจทก์หาเสียไปไม่ ส่วนข้อเท็จจริงเชื่อตามศาลชั้นต้น ๆ ลงโทษและรอการลงอาญานายแก้วสมควรแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น
