คำฟ้องและคำให้การ
เดิมศาลตัดสินให้ ข. อย่าขาดจาก ว. แลให้แบ่งทรัพย์ ก.ยื่นคำร้องว่าที่สวน ๑ ขนัดเปนของ ก. ได้รับมรฎกจากปู่ย่า จ.คัดค้านว่าที่สวนรายนี้ ศาลได้วินิจฉัยให้เปนสินสมรสระหว่าง จ. กับ ว.แล้ว ได้ความว่าที่รายนี้เปนของ ฮ. มารดา ว. แลเปนย่าของ ก. ฮ.ได้สั่งให้ยกให้ ก. ครั้น ฮ.ตายแล้ว บุตร์ของ ฮ.ได้ยกสวนรายนี้ให้ ก. ว.บิดา ก.ได้ใส่ชื่อตนแล ก.ในใบไต่สวน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าที่รายนี้เปนของ ก. การที่ ว. มีชื่อในใบไต่สวนกับ ก.นั้น ก็เท่ากับลงชื่อในฐานเปนผู้ปกครอง ก. ข้อที่ จ.คัดค้านว่าศาลได้วินิจฉัยให้ที่รายนี้เปนสมรสระหว่าง จ.กับ ว.แล้วนั้นจะยกมาบังคับ ก. ไม่ได้ เพราะเมื่อ จ. กับ ว. เปนความกัน ก.หาได้เปนคู่สู้คดีเถียงกรรมสิทธิไม่ เมื่อที่ไม่ใช่ของ ว. จ.จะเอาเปนสินสมรสก็ไม่ได้อยู่เอง ก.มีสิทธิว่ากล่าวเอาทรัพย์ของตนคืนได้ ให้ที่สวนรายนี้เปนของ ก.
