คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าที่ดินเป็นของโจทก์ จำเลยกระทำการเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินเป็นของโจทก์ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง
จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ให้โจทก์และบริวารรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาทและห้ามเกี่ยวข้องต่อไป
โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าที่พิพาทพร้อมสิ่งปลูกสร้างเป็นของโจทก์ ขอให้ยกฟ้องแย้ง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ห้ามโจทก์และบริวารเข้าเกี่ยวข้อง กับให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาทตามฟ้องแย้ง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกา ก่อนแก้ฎีกาจำเลยยื่นคำร้องขึ้นมาว่า โจทก์เซ็นชื่อในใบแต่งทนายให้ยื่นฎีกาในวันเดียวกันนั้นคือวันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๒๒ ความจริงตัวโจทก์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๒๒ ตามใบมรณบัตรของนายทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลเมืองสงขลา เป็นเวลาก่อนที่มีการแต่งตั้งทนายและยื่นฎีกา ๑ วัน ตัวความตายไปแล้ว ไม่มีโอกาสลงชื่อในใบแต่งทนายและยื่นฎีกาได้ จึงไม่เป็นฎีกา ศาลชั้นต้นสอบทนายโจทก์ ทนายโจทก์ยอมรับว่าตัวโจทก์ถึงแก่กรรมตามวันที่ในมรณบัตรจริง
ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อปรากฏหลักฐานว่านายเวียนตัวความได้ถึงแก่กรรมไปแล้วจริงตามวันเวลาที่ระบุไว้ในมรณบัตร ก่อนที่ยื่นฎีกา ๑ วัน และใบแต่งทนายที่ให้อำนาจทนายโจทก์ลงชื่อในฎีกาที่ยื่นนั้นก็ลงวันที่หลังจากที่โจทก์ถึงแก่กรรมแล้วเช่นกัน ทนายโจทก์จึงไม่สามารถอาศัยใบแต่งทนายนั้นลงชื่อในฎีกาได้ ฎีกาที่ยื่นจึงไม่เป็นฎีกาที่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาไม่อาจรับฎีกาโจทก์ไว้วินิจฉัยให้ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
