คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นบุตรเขยได้พาพวกมารื้อถอนเรือนหลังหนึ่งของโจทก์ ไปโดยไม่มีอำนาจ ขอให้จำเลยใช้ราคาจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ยกเรือนหลังพิพาทให้ภรรยาและจำเลยในวันทำการสมรส แล้วจำเลยได้ดัดแปลงต่อเติมเรือนหลังนี้ใหม่ภายหลังโจทก์ไล่จำเลยและภรรยา กับให้รื้อเรือนหลังนี้ไปจากที่ดินของโจทก์ จำเลยจึงรื้อไป และจำเลยแถลงรับว่า การยกให้ไม่ได้ทำเป็นหนังสือและไม่ได้จดทะเบียนศาลชั้นต้นงดสืบพยาน แล้วพิพากษาให้จำเลยใช้ราคาเรือน 4,000 บาท แก่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นสืบพยานของคู่ความแล้วพิพากษาใหม่โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้โดยสภาพของเรือนรายพิพาทในชั้นแรกเป็นอสังหาริมทรัพย์ เพราะปลูกอยู่ในที่ดินของโจทก์ ข้ออ้างของจำเลยที่ว่า
โจทก์ยกให้โดยมิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่อันไม่สมบูรณ์ตามกฎหมายก็ตาม แต่ถ้าปรากฏในชั้นหลังว่าโจทก์ได้ไล่ให้จำเลยรื้อเรือนรายนี้ไปจากที่ดินของโจทก์ ทั้งจำเลยก็ได้รื้อเรือนไปตามความประสงค์ของโจทก์แล้วก็เป็นการแสดงว่าโจทก์ได้ยืนยันในการที่ได้ยกเรือนรายพิพาทให้แก่จำเลยตลอดมา สภาพของเรือนตอนที่ถูกรื้อโดยคำสั่งของโจทก์นี้ไม่ได้อยู่ในลักษณะที่จะเป็นอสังหาริมทรัพย์ต่อไป และได้กลายสภาพเป็นสังหาริมทรัพย์แล้วแต่บัดนั้น จำเลยจึงมีทางได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 523 ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมา ศาลจึงควรต้องสืบพยานตามข้อต่อสู้ของจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
