คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำนารุกเข้าไปในที่ของโจทก์ แลจำเลยบังอาจรื้อถอนย้ายหลักหิน ยกมูลดินเป็นคันนาลงในที่ของโจทก์ จึงขอให้ขับไล่แลเรียกค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยทำนาในที่ของจำเลยที่ซื้อจาก ส.ไม่ได้รุกนาโจทก์ แลว่าที่ ๆ โจทก์อ้างว่าจำเลยรุกเป็นที่ป่าจำเลยขุดถางทำนามา 20 ปีแล้ว ถ้าจะอยู่ในเขตต์โฉนดของโจทก์โจทก์ก็ละทิ้งมาเกินกำหนดจำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ ปรากฎว่าตามรายงานพิจารณาศาลชั้นต้นว่า โจทก์จำเลยแถลงรับแลโต้เถียงกัน ในที่สุดเหลือประเด็นที่จะต้องนำสืบกันแต่เพียงว่า หลักหินซึ่งเจ้าพนักงานปักไว้แต่เดิมนั้นได้ถูกย้ายเลื่อนเข้าไปในที่โจทก์หรือไม่ ศาลชั้นต้นฟังว่าโจทก์นำสืบไม่สมว่าหลักหินได้ถูกย้ายถอนเลื่อนเข้าไปในที่โจทก์ แลที่พิพาทจำเลยได้ปกครองทำมากว่า 10 ปีแล้วจำเลยได้กรรมสิทธิ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์ไม่เห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้น โดยเห็นว่าตามคำให้การของจำเลยฟังได้ว่า จำเลยรับว่าที่วิวาทไม่ใช่ที่ในโฉนดซึ่งจำเลยซื้อ จำเลยได้ทำคันนาแลถอนหลักเขตต์จากที่ซื้อเดิม เลื่อนลงมาที่วิวาทจริงแต่ต่อสู้ว่าเป็นที่ซึ่งจำเลยปกครองมากว่า 20 ปี ประเด็นที่โต้เถียงจึงมีข้อเดียวว่าที่วิวาทเป็นที่ป่าจำเลยปกครองมากว่า 20 ปีจริงหรือไม่ แลฟังว่าจำเลยเพิ่งถอนหลักเลื่อนรุกเข้ามาเมื่อ 2-3 ปีนี้เอง จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้น ให้ขับไล่จำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ยกประเด็นขึ้นวินิจฉัยผิดจากประเด็นที่โจทก์จำเลยโต้เถียงกันในชั้นพิจารณาตามคำให้การของจำเลยประกอบกับรายงานพิจารณาของศาลชั้นต้น คงเหลือประเด็นแต่เพียงว่า หลักหินซึ่งเจ้าพนักงานปักไว้ได้ถูกย้ายเลื่อนเข้าไปในที่โจทก์หรือไม่ แลเลื่อนเข้าไปแต่เมื่อใดโจทก์จำเลยต่างนำพะยาน เข้าสืบตามประเด็นที่กล่าวนี้ ส่วนข้อโต้เถียงของโจทก์จำเลยในชั้นฟ้องแลให้การซึ่งโจทก์จำเลยมิได้ยกขึ้นมาเป็นประเด็นในชั้นพิจารณาจึงเป็นอันระงับไป ไม่มีเหตุจะกลับยกเอามาเป็นข้อวินิจฉัยอีก เห็นว่าตามประเด็นที่โจทก์จำเลยโต้เถียงกัน โจทก์สืบไม่สมตามประเด็นฝ่ายจำเลยสืบได้ว่าตั้งแต่จำเลยซื้อมาจาก ส.ก็ได้ถางทำตลอดมาตามเขตต์ที่จำเลยซื้อมิได้ย้ายถอนหลักหินเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้วดังนี้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
