พ.ศ. 2474 ศาลฎีกา
อย่างไรเรียกว่าบาดแผลสาหัส ถูกทำร้ายบาดแผลตรงแสกหน้ายาว 2 นิ้วครึ่ง กว้าง 1 กะเบียด แผลหายแล้วอยู่ห่างกัน 4 วา มองเห็นแผลไม่ชัด ห่างกัน 2 วาเห็นถนัด ดังนี้ยังไม่เรียกว่าบาดแผลสาหัส
คดีนี้มีปัญหากฎหมายว่าบาดแผลที่จำเลยทำร้าย ก. คือแผลตรงแสกหน้ายาวประมาณ ๒ นิ้วครึ่ง กว้าง ๑ กระเบียด แผลหายแล้วอยู่ห่างกัน ๔ วาแลเห็นแผลได้แต่ไม่ชัด ห่างกัน ๒ วาเห็นถนัด ดังนี้จะเรียกว่าบาดแผลนั้นสาหัสหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่าบาดแผลเช่นนี้ยังไม่เข้าลักษณสาหัส เพราะเป็นแต่เพียงมีรอยเล็กน้อย ไม่ทำให้เสียรูปหน้าตามฎีกาที่ ๖๖๙/๒๔๕๖ จึงให้ลงโทษจำเลยตาม ม๒๕๔ จำคุก ๘ เดือน(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระพรหมปริญาศาลอุทธรณ์ - พระยา+
จะอ้างแต่เพียงว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฎ แต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันยืนยันขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.254,256 ไม่ได้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1362/2499ได้ความแต่เพียงว่าจำเลยใช้ปืนยิงผู้เสียหาย แต่ไม่ได้ปืนมาเป็นของกลาง และได้ความจากพยานแต่เพียงว่าเป็นปืนแก๊บทำเอง ลำกล้องยาวราว 1 คืบปากกระบอกขนาดนิ้วก้อยรอดได้ ปืนนั้นจะร้ายแรงพอทำให้ผู้ถูกยิงตายหรือ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1614/2498คดีที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 256 โดยกล่าวว่าจำเลยที่ 1 ใช้ขวานทำร้ายจำเลยที่ 2 เป็นบาดแผลสาหัสประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วันและส่งรายงานชันสูตรบาดแผลมาด้วย จำเลยรับสารภาพตามฟ้องทุกป…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1207/2498ในกรณีเรื่องสมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายกันนั้น จำเลยจะอ้างเหตุป้องกันตัวขึ้นต่อสู้ให้พ้นผิดหาได้ไม่ แต่ศาลอาจใช้ดุลพินิจวางโทษจำเลยในสถานเบาได้ในการวิวาทต่อสู้กันอาวุธมีดที่จำเลยใช้แทงผู้เสียหายยาวทั้งด…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1093/2498แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลก็จะรับฟังลงโทษนอกเหนือไปจากความจริงหาได้ไม่ฟ้องว่าผู้เสียหายบาดเจ็บถึงทุพพลภาพและทนทุกข์เวทนาถ้าไม่สามารถประกอบอาชีพได้ดังปกติเกินกว่า 20 วัน จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
