คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้มีดฆ่านายเผิน หนูป่าตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ ชั้นแรกจำเลยให้การว่า เกิดวิวาทกับนายเผินและได้ใช้มีดแทงนายเผินตายจริง แล้วกลับให้การว่านายเผินได้ทำร้ายจำเลย ๆจึง ได้กระทำเพื่อป้องกัน ศาลชั้นต้นพิพากษว่า จำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำคุก ๑๕ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้ประชุมพิจารณาแล้ว ชั้นแรกจำเลยก็รับว่าเกิดวิวาทกับนายเผินและใช้มีดแทงนายเผินตายจริง แล้วจึงกลับว่าได้กระทำเพื่อป้องกัน ทางพิจารณาก็ได้ความจากพยานทั้งสองฝ่ายว่า จำเลยเป็นฝ่ายท้าทายว่า ใครดีให้ลงมา เมื่อนายเผินลงไปแล้ว ก็ได้เกิดการต่อสู้กันขึ้น จำเลยจะอ้างว่ากระทำเพื่อป้องกันจึงไม่ได้ และศาลนี้เห็นว่าฆ่าตกรรมรายนี้เกิดขึ้นเนื่องจากการวิวาทต่อสู้กัน ยังปรากฎว่าในขณะเกิดเหตุจำเลยมีกิริยาเมาสุรา อาวุธที่จำเลยใช้ทำร้ายก็เป็นมีดขนาดเล็ก และได้แทงผู้ตายเพียงทีเดียวเท่านั้น ยังไม่พอจะชี้ขาดว่าจำเลยได้มีเจตนาฆ่า
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๑ ให้จำคุก ๗ ปี
