คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากนางพิมพ์หรือพิมพา คำลือชัย ผู้ร้อง ซึ่งเป็นโจทก์คดีนี้ได้ยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ ๒๕ มีนาคม ๒๕๔๒ ขอให้ศาลชั้นต้นยกคดีขึ้นมาพิจารณาใหม่ อ้างว่า คำร้องขอถอนฟ้องฉบับลงวันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๓๖ เป็นเอกสารปลอม ซึ่งศาลฎีกาวินิจฉัยว่านายสุพร สุวรรณมงคล ทนายโจทก์คนก่อนเป็นผู้ทำปลอมขึ้นโดยโจทก์มิได้รู้เห็นและยินยอมให้ถอนฟ้อง โจทก์ยังประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลยทั้งสองต่อไป
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาคำร้องแล้วมีคำสั่งว่า กรณีไม่มีเหตุที่จะยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ ให้ยกคำร้อง
โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ภาค ๔ พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น และให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาฎีกาที่ ๖๓๑๙/๒๕๔๑ ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดมุกดาหาร โจทก์ นายสุพรสุวรรณมงคล จำเลย ว่า คำร้องขอถอนฟ้องโจทก์ฉบับลงวันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๓๖นายสุพรซึ่งเป็นจำเลยในคดีอาญาดังกล่าวเป็นผู้ทำปลอมขึ้น เป็นเหตุให้ศาลชั้นต้นหลงเชื่อสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องและจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ การสั่งคำร้องของศาลชั้นต้นดังกล่าว จึงเป็นการพิจารณาที่ผิดระเบียบ เป็นเหตุให้โจทก์ซึ่งเป็นตัวความได้รับความเสียหาย ซึ่งโจทก์ย่อมมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนการพิจารณาที่ผิดระเบียบนั้นเสียทั้งหมดและให้ยกคดีขึ้นพิจารณาต่อไปได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๗ ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕ การยื่นคำร้องขอให้ยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ฉบับลงวันที่ ๒๕ มีนาคม ๒๕๔๒ ของโจทก์พอแปลเจตนารมณ์ของโจทก์ได้ว่า
ประสงค์ขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนการพิจารณาที่ผิดระเบียบและยกคดีโจทก์ขึ้นพิจารณาต่อไปการยื่นคำร้องขอดังกล่าวมิใช่การยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่ จึงไม่อาจนำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๖ มาปรับใช้บังคับ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
