คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้แหทำการจับสัตว์น้ำในลำน้ำป่าสักในฤดูปลามีไข่ ฝ่าฝืนประกาศของรัฐมนตรี และข้าหลวงประจำจังหวัด
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่เห็นว่า การกระทำของจำเลยต้องด้วยข้อยกเว้นในข้อ ๓ แห่งประกาศรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการ จำเลยไม่มีความผิดให้ยกฟ้อง ของกลางคืนจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาคีดนี้เป็นเรื่องตึความประกาศของกระทรวงเกษตราธิการ ฉบับลงวันที่ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๔๙๑ ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตาม พ.ร.บ.การประมง ๒๔๙๐ การทำประมงในที่มีสภาพเป็นแม่น้ำเช่นคดีนี้ ต้องวินิจฉัยตามประกาศข้อ ๓ ซึ่งอนุญาตให้กระทำได้ด้วยเครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม ฯลฯ แต่ห้ามิให้ทำการประมงด้วยวิธีประดาตั้งแต่ ๓ เครื่องมือขึ้นไป
ที่โจทก์ฎีกาว่าต้องใช้เครื่องมือที่ระบุในข้อ ๔ นั้นหาถูกต้องไม่ ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยใช้เครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม และโจทก์ก็มิได้ฎีกาคัดค้านว่าเครื่องมือที่จำเลยใช้นั้น เป็นเครื่องมือต้องห้าม จึงไม่มีประเด็นวินิจฉัยในข้อนี้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
