คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขัดขืนคำสั่งของนายอำเภอที่สั่งให้จำเลยออกไปจากหนองสาธารณประโยชน์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 368จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า อำนาจหน้าที่ของกรมการอำเภอหรือนายอำเภอตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 มาตรา 122ได้ถูกยกเลิกไปโดยพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497มาตรา 4 และประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 8 ซึ่งเป็นอำนาจของอธิบดีกรมที่ดิน นายอำเภอไม่มีอำนาจออกคำสั่ง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฟ้องโดยไม่ต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริงโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาพิพากษายืน โดยข้อกฎหมายข้างต้น
