คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้กรรไกรสำหรับคีบหมากขว้างปาทำร้ายร่างกาย นางเพียนทองแก้ว ถูกที่ขาท่อนล่าง เป็นบาดแผลสาหัสโดยไม่เจตนาจะฆ่า แต่นางเพียนทองแก้วได้ถึงแก่ความตาย เพราะพิษบาดแผลที่ถูกจำเลยทำร้าย ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญามาตรา ๒๕๑ ทางพิจารณาได้ความว่ จำเลยขว้างกรรไกรไปโดยหวังหยอกล้อนางเพียนภรรยา กรรไกรที่จำเลยข้างไปถูกประตูเรือนแล้วกระดอนมาถูกนางเพียนมีบาดเจ็บถึงตาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๑
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาทำร้ายนางเพียน แต่ทกให้นางเพียนตายโดยประมาท ข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาที่จะทำร้ายนางเพียน จึงไม่เป็นผิดตามฟ้อง หากจะเป็นผิดก็แต่ในเรื่องการทำให้คนตายโดยประมาท ลงโทษจำเลยไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
