คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยและนายสีแก้ว ฆังทองได้เข้าหุ้นส่วนประกอบกิจการโรงสี นายสีแก้ว ฆังทองโอนขายหุ้นให้แก่จำเลย ต่อมาได้รื้อย้ายโรงสีไปตั้งประกอบกิจการในที่ดินของจำเลยและมอบให้จำเลยเป็นผู้จัดการ ได้แบ่งผลกำไรเดือนหนึ่งไม่ต่ำกว่า ๕๐๐ บาท ต่อมาเดือน ๑๐ พ.ศ. ๒๔๙๗ จำเลยปฏิเสธไม่ยอมแบ่งผลกำไรให้โจทก์ โจทก์จึงมาฟ้องให้ศาลพิพากษาว่า โจทก์จำเลยเป็นหุ้นส่วนกันโดยถือหุ้นเท่า ๆ กัน ให้เลิกกิจการแล้วแบ่งทรัพย์ให้โจทก์กับให้จำเลยแบ่งผลกำไรให้โจทก์ ๕,๐๐๐ บาทด้วย
จำเลยให้การว่า เจ้าของที่ดินบอกเลิกการเช่า ต้องย้ายไปตั้งที่อื่นโจทก์ไม่มีเงินและกิจการโรงสีขาดทุน โจทก์จึงขายหุ้นของโจทก์ให้จำเลย เมื่อจำเลยรับซื้อแล้ว ก็ย้ายโรงสีไปตั้งในที่ดินของจำเลยดำเนินการต่อมา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ได้โอนขายหุ้นให้จำเลยและชำระเงินกันเสร็จแล้วจริง การโอนขายไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ เพราะหุ้นส่วนไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์ ที่โจทก์อ้างว่าการขายหุ้นมีราคากว่า ๕๐๐ บาทต้องทำเป็นหนังสือตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ นั้น มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ ไม่ใช่กรณีการซื้อขายเด็ดขาดโดยชำระเงินกันเสร็จไปแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
