คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่าจำเลยและนางพิกุลโจทก์ ในสำนวนที่ 1 ต่างด่าโต้ตอบกัน เพราะนางพิกุลโจทก์ด่าเปรียบเปรยจำเลยก่อน จำเลยจึงด่าตอบแล้วจำเลยด่าเลยไปถึงน้องนางพิกุลซึ่งเป็นโจทก์ในสำนวนที่ 2 ต่อหน้าบุคคลกว่า 2 คน
โจทก์ฟ้องให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา 339(2) 282, 284
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 282, 339(2) จำคุก 6 เดือนปรับ 1,000 บาท รอการลงโทษไว้ 5 ปีตาม มาตรา 41
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยดังนี้"ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยและนางพิกุลต่างได้ด่าโต้ตอบกันปรากฏจากคำนางจันพยานจำเลยซึ่งนางพิกุลโจทก์ก็ได้ระบุพยานอ้างนางจันไว้ด้วย นางจันเบิกความว่า ในวันเกิดเหตุตอนบ่ายนางพิกุลเป็นฝ่ายด่าเปรียบเปรยกระทบกระแทกจำเลยก่อน จำเลยจึงได้ด่าโต้ตอบเอาบ้างศาลฎีกาเห็นว่า การที่บุคคลต่างคนต่างด่ากันนั้นเป็นการทะเลาะกันต่างฝ่ายโต้ตอบกันไปมา จะเรียกว่าเป็นการหมิ่นประมาทซึ่งหน้าตามความหมายในมาตรา 339 ข้อ 2 แห่งกฎหมายลักษณะอาญาหาได้ไม่เพราะกฎหมายในข้อนี้ประสงค์จะเอาโทษในเรื่องที่บังอาจดูหมิ่นเขาซึ่งหน้าไม่ใช่เป็นเรื่องต่างฝ่ายต่างสมัครใจทะเลาะด่ากันโดยนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 559/2490 ในระหว่างอัยการสุพรรณบุรีโจทก์ นางไม้ สุขเกษม จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นชอบแล้ว ส่วนในสำนวนที่ 2 ซึ่งนางสาวบุนนาค นางสาวอาณีเป็นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้บังอาจหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ต่อหน้าบุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไปนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์มีนางพิกุล และนางเพ็ญศรีเป็นพยาน โดยนางพิกุลเบิกความว่า จำเลยด่าพาดพิงไปถึงว่า น้องสาวมึงมาจากกรุงเทพฯ มีท้องรีดลูกมาอยู่เมืองลุงแล้วไม่มีคนเอา และนางเพ็ญศรีเบิกความว่า จำเลยด่าว่าน้องสาวมึงท้องรีดลูกมาจากกรุงเทพฯ กลับมาพัทลุงไม่มีใครเอา นึกว่ากูไม่รู้ กูรู้ พยานเข้าใจว่าด่านางพิกุล นางสาวบุนนาค และพาดพิงถึงนางสาวอาณีด้วย" ฯลฯ "ศาลฎีกาเชื่อว่า จำเลยได้บังอาจหมิ่นประมาทใส่ความนางสาวบุนนาคและนางสาวอาณีโจทก์จริงดังฟ้อง พยานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานหลักฐานโจทก์ได้ จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 282"พิพากษายืน ให้ยกฟ้องโจทก์ในสำนวนที่ 1
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับในสำนวนที่ 2ให้จำคุกจำเลย 6 เดือน ปรับ 800 บาท ให้รอการลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
