คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า นายสมบูรณ์จำเลยที่ 1 เป็นสัสดีอำเภอ นายอำนาจจำเลยที่ 2 เป็นปลัดอำเภอ ๆ สุวรรณภูมิ นายอำเภอสุวรรณภูมิได้ตั้งให้จำเลยทั้งสองเป็นกรรมการ มารับผ้าของกระทรวงพาณิชย์ จากจังหวัดร้อยเอ็ด เพื่อนำส่งอำเภอจัดการปันส่วนให้แก่ชาวนาจำเลยทั้ง 2 ไปรับผ้า 12 มัดใหญ่ไปจากแผนกมหาดไทยจังหวัดร้อยเอ็ดนำใส่เกวียนเพื่อส่งอำเภอสุวรรณภูมิ แล้วยักยอกผ้าไป 3 มัดใหญ่โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 319(3) จำคุกคนละ 8 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 131 จำคุกคนละ 5 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายอำเภอสุวรรณภูมิ ได้ตั้งให้จำเลยเป็นกรรมการไปรับผ้า เพื่อนำส่งอำเภอ เช่นนี้นับว่าเป็นการแต่งตั้งให้ไปทำงานโดยชอบตามหน้าที่ราชการ เมื่อจำเลยไปกระทำผิดหน้าที่ซึ่งตนได้รับมอบจำเลยก็ต้องมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
