คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองซื้อกุ้งกุลาดำไปจากโจทก์ 5 ครั้งแล้วไม่ชำระราคา โจทก์คิดดอกเบี้ยนับแต่วันผิดนัดชำระราคาแต่ละครั้งถึงวันฟ้องรวมเป็นเงินทั้งสิ้น 72,081 บาท ขอบังคับให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 72,081 บาท พร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่เคยซื้อกุ้งกุลาดำจากโจทก์ตามฟ้องโจทก์ไม่มีหลักฐานซื้อขายเป็นหนังสือลายมือชื่อจำเลยทั้งสอง โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องผู้ร้องสอดยื่นคำร้องสอดว่า ผู้ร้องสอดเป็นหุ้นส่วนทำนากุ้งกับโจทก์จำเลยทั้งสองซื้อกุ้งกุลาดำจากผู้ร้องสอด 5 ครั้ง เมื่อหักกับราคาอาหารกุ้งที่ผู้ร้องสอดซื้อจากจำเลยทั้งสองแล้วจำเลยทั้งสองต้องชำระราคากุ้งกุลาดำ 16,816 บาท และผู้ร้องสอดได้รับชำระเงินจำนวนดังกล่าวจากจำเลยทั้งสองไว้แล้ว
หากศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระราคากุ้งกุลาดำตามฟ้องใหม่อีกผู้ร้องสอดอาจถูกจำเลยทั้งสองฟ้องได้ จึงร้องสอดเข้ามาเพื่อให้ได้รับความรับรอง คุ้มครองหรือบังคับตามสิทธิของผู้ร้องสอด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(1) ขอให้ศาลอนุญาตให้ผู้ร้องสอดเป็นคู่ความในคดีนี้ศาลชั้นต้นเห็นว่า การร้องสอดของผู้ร้องสอดชอบที่จะร้องสอดเข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) แต่ผู้ร้องสอดร้องสอดเข้ามาตาม มาตรา 57(1) จึงเป็นการร้องสอดผิดอนุมาตรามีคำสั่งให้ยกคำร้องสอดผู้ร้องสอดอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องสอดฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คำร้องสอดของผู้ร้องสอดเป็นการร้องเข้ามาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(1) จึงเป็นคำฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 วรรคสอง
คำร้องสอดดังกล่าวจึงต้องแสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหา และคำขอบังคับต้องแจ้งชัดด้วย แต่ตามคำร้องสอดของผู้ร้องสอดในคดีนี้เพียงแต่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาเท่านั้น ส่วนคำขอบังคับนั้นมิได้มีคำขอโดยชัดแจ้งถึงจำนวนเงินที่เรียกร้องหรือมีคำขอบังคับอยู่ในตัวว่าต้องการให้บังคับอย่างไร
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำร้องสอดของผู้ร้องสอดเป็นคำร้องสอดที่ไม่ชอบ นั้น จึงชอบแล้วศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาผู้ร้องสอดฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
