คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลประเภทห้างหุ้นส่วนจำกัด มีนางแน่งน้อย เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ จำเลยออกเช็คให้โจทก์โดยมีเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ลงโทษจำคุก ๒ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑ เดือน จำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์ไปแล้วบางส่วนและไม่ปรากฏว่า จำเลยเคยต้องโทษจำคุกมาก่อน เพื่อให้โอกาสจำเลย โทษจำคุกให้รอไว้ ๑ ปี
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ไม่รอการลงโทษ
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่รอการลงโทษ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาทั้งปัญหาข้อกฎหมายและปัญหาข้อเท็จจริงโดยมีผู้พิพากษาศาลชั้นต้น ซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นคนหนึ่งอนุญาตให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้เฉพาะข้อที่ว่า ควรรอการลงโทษให้จำเลยหรือไม่ ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาจำเลยเฉพาะปัญหาข้อเท็จจริงดังกล่าว ส่วนฎีกาข้ออื่นสั่งไม่รับ
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ใบมอบอำนาจให้ฟ้องและดำเนินคดีนี้เป็นกรณีที่นางแน่งน้อย โรจน์อาภาศิริ มอบอำนาจให้นายคเณวุฒิ โรจน์อาภาศิริ ฟ้องและดำเนินคดีแก่จำเลยแทนตัวนางแน่งน้อยเอง หาใช่มอบอำนาจให้ฟ้องและดำเนินคดีแทนโจทก์ไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องเป็นปัญหาข้อกฎหมายอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยซึ่งศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ตามประมวลกฎหมายวิธิพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๕, ๒๒๕
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
