คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดฟันผู้เสียหาย ๑ ที แต่ไม่บรรลุผล เนื่องจากผู้เสียหายหลบหลีกเสียทัน แล้วจำเลยยังถือมีดเงื้อง่าไล่ฟันผู้เสียหายอีกแต่มีผู้ขัดขวางและแย่งมีดไปจากจำเลย จำเลยถึงไม่สามารถฆ่าผู้เสียหายได้สมดังเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐และริบมีดของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า การกระทำของจำเลยเป็นเพียงขั้นเตรียมการ จำเลยยังไม่ได้ลงมือกระทำการซึ่งจะเป็นความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นดังฟ้อง พิพากษายกฟ้อง คืนมีดของกลางแก่เจ้าของ
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยทะเลาะกับผู้เสียหายแล้วจำเลยวิ่งไล่จะทำร้ายผู้เสียหายด้วยมือเปล่า ผู้เสียหายวิ่งหนีขึ้นไปบนเรือนนายมูลนางหมอก จำเลยตามขึ้นไปผู้เสียหายเข้าไปบังอยู่ข้างหลังนายมูลจำเลยจะชกผู้เสียหาย นางหมอกเข้าห้ามไว้ จำเลยหันไปคว้าเอามีดโต้ปลายตัดยาวทั้งตัวมีดและด้าม ๑ ศอกเศษ วางอยู่บนร้านตั้งที่ใส่น้ำจะใช้ฟันผู้เสียหาย เมื่อจำเลยเข้าไปห่างผู้เสียหาย ๓ ศอก และผู้เสียหายยังคงบังอยู่ข้างหลังนายมูล จำเลยยกมีดขึ้นแค่บ่าทำท่าจะฟันผู้เสียหาย นางหมอกเข้าจับมือจำเลยไว้ จำเลยก็ปล่อยมีด ผู้เสียหายหนีเข้าไปในห้องเรือนนายมูลแล้วปิดประตู จำเลยก็ลงเรือนไป ตามข้อเท็จจริงดังกล่าว
ศาลฎีกาเห็นว่า ขณะที่จำเลยหยิบมีดโต้นั้น ผู้เสียหายบังอยู่ข้างหลังนายมูล เมื่อจำเลยอยู่ห่างจากผู้เสียหาย ๓ ศอกและเงื้อมีดขึ้นเสมอบ่า นางหมอกซึ่งอยู่ข้างหน้านายมูลก็จับมือจำเลยไว้ มีดที่จำเลยเงื้อยังอยู่ห่างผู้เสียหายในระยะที่จำเลยไม่อาจทำร้ายผู้เสียหายได้ และมีนางหมอกนายมูลขวางอยู่ถึงสองคนก่อนที่จะถึงตัวผู้เสียหาย ลักษณะที่จำเลยเงื้อมีดขึ้นโดยไม่มีโอกาสฟันทำร้ายผู้เสียหายได้เช่นนี้ น่าจะเพียงเพื่อขู่ผู้เสียหายเท่านั้น ยังฟังไม่ได้ว่าถึงขั้นเจตนาจะฆ่าอันจะมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นดังฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์
