คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจขุดคลองซึ่งเป็นกิจการค้าอันเป็นสาธารณูปโภคโดยไม่ได้รับอนุญาตหรือได้รับสัมปทานจำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้ กระทำผิดและคดีโจทก์ขาดอายุความจำเลยขอให้ศาลวินิจฉัยข้ออายุความก่อน ศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความแล้วดำเนินการพิจารณาต่อไป
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นดังกล่าว ศาลชั้นต้นไม่รับฟ้องอุทธรณ์โดยต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๖
จำเลยอุทธรณ์คำสั่งขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งรับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งยกคำร้องอุทธรณ์ของจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์นี้ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา
จำเลยฎีกาคำสั่งต่อมา ศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาโดยถือว่าไม่ต้องห้ามฎีกา (อ้างฎีกาที่ ๙๗๙/๒๔๗๙) ชั้นฎีกามีปัญหาจะต้องวินิจฉัยว่า จำเลยอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งว่าคดีของโจทก์ไม่ขาดอายุความนั้นได้หรือไม่
ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๖ คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาและเป็นคำสั่งที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน เพราะจำเลยยังต่อสู้ว่าไม่ได้กระทำผิดดังโจทก์ฟ้อง ศาลชั้นต้นต้องดำเนินการพิจารณาต่อไป จำเลยจึงอุทธรณ์ในขณะนี้ไม่ได้ต้องห้ามตามมาตรา ๑๙๖ เห็นพ้องด้วยคำสั่งศาลล่าง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
