คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยยื่นคำร้องในชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่าเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นงดไต่สวนมูลฟ้อง พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสี่ในข้อหาเบิกความเท็จกรณีเดียวกันกับคดีนี้มาครั้งหนึ่งแล้วศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องปรากฏตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่819/2530 ของศาลชั้นต้น คงมีปัญหาในชั้นนี้ตามฎีกาของโจทก์ว่าฟ้องโจทก์คดีนี้เป็นฟ้องซ้ำกับคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 819/2530ของศาลชั้นต้นหรือไม่ โจทก์ฎีกาว่าศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษายกฟ้องโจทก์ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 819/2530 โดยอาศัยเหตุที่ว่าฟ้องโจทก์ในคดีดังกล่าวไม่ได้บรรยายให้ศาลเห็นว่าความจริงเป็นอย่างไรเท่านั้น ซึ่งเป็นการวินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ในคดีนั้นมิได้บรรยายรายละเอียดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีอันเป็นการไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5)
ศาลชั้นต้นจึงยังมิได้วินิจฉัยในความผิดซึ่งได้ฟ้องสิทธินำคดีมาฟ้องของโจทก์ยังไม่ระงับไปนั้นพิเคราะห์แล้ว ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 819/2530 ซึ่งศาลพิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่าคำฟ้องของโจทก์บรรยายแต่เฉพาะข้อความที่อ้างว่าจำเลยเบิกความเท็จ ไม่ได้บรรยายว่าความจริงเป็นอย่างไร จะฟังว่าจำเลยเบิกความเท็จยังไม่ได้ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จนั้น เห็นว่า สาเหตุที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องก็เนื่องมาจากคำฟ้องของโจทก์ไม่ได้บรรยายว่า ความจริงเป็นอย่างไร แม้คำพิพากษาของศาลชั้นต้นจะกล่าวเลยไปในตอนท้ายว่า จะฟังว่าจำเลยเบิกความเท็จยังไม่ได้ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จก็ยังถือไม่ได้ว่าคำพิพากษาดังกล่าวได้วินิจฉัยชี้ขาดถึงการกระทำผิดของจำเลย สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของโจทก์ จึงยังไม่ระงับไปโจทก์ฟ้องใหม่เป็นคดีนี้ได้ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโจทก์มานั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งหรือคำพิพากษาตามรูปคดี
