คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อขายทอดตลาด
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นของผู้ร้องและนายวิชัย วงศ์เลิศสุวรรณ คนละครึ่งจำเลยหลอกให้นายวิชัยขายให้แล้วนำไปจำนองไว้กับโจทก์เพื่อประกันหนี้ของจำเลยที่ ๑ ผู้ร้องจึงมีสิทธิขอกันส่วนจากเงินที่ขายทอดตลาดกึ่งหนึ่ง โจทก์แถลงคัดค้านว่า ผู้ร้องเคยร้องขัดทรัพย์มาครั้งหนึ่งแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขัดทรัพย์ คดีถึงที่สุด ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสอบคู่ความได้ข้อเท็จจริงตามคำคัดค้านของโจทก์ แล้ววินิจฉัยให้ยกคำร้อง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ร้องได้ร้องขัดทรัพย์และศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงฟังว่าทรัพย์พิพาทเป็นของจำเลยที่ ๒ ผู้ร้องไม่มีกรรมสิทธิ์ในทรัพย์พิพาท คำสั่งของศาลดังกล่าวย่อมผูกพันผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๕ ผู้ร้องจะมาร้องขอกันส่วนอ้างว่ามีกรรมสิทธิ์ร่วมกับจำเลยที่ ๒ อีกหาได้ไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
