คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยในฐานละเมิด
จำเลยให้การต่อสู้และตัดฟ้องว่า
โจทก์ฟ้องคดีเกิน ๑ ปี ขาดอายุความตามมาตรา ๔๔๘ ยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์รู้ถึงการละเมิดวันใดยังเป็นข้อเท็จจริงที่จะต้องนำสืบ เมื่อยังไม่นำสืบ คดีจะขาดอายุความหรือไม่ รู้ไม่ได้ ให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่า โจทก์กล่าวในฟ้องว่าเพิ่งทราบการละเมิดหลังจากนายวิชิตวายชนม์ เมื่อวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๘ โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๙ ซึ่งอยู่ในกำหนด ๑ ปี จึงเป็นข้อเท็จจริงที่จะต้องพิจารณาต่อไป
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
