คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 70,000 บาท กับดอกเบี้ย โดยจำเลยทำละเมิดให้บุตรโจทก์ตาย
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "
ที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า โจทก์ไม่ได้สมรสกับนางอ้วงซิว แซ่เอี้ย ที่ประเทศจีนนั้น
พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ตามคำเบิกความของโจทก์และนางอ้วงซิว แซ่เอี้ย ได้ความต้องกันว่า โจทก์แต่งงานกับนางอ้วงซิวแซ่เอี้ย ที่ประเทศจีน ตามประเพณีจีนขณะแต่งงานโจทก์อายุ 10 ปี นางอ้วงซิวแซ่เอี้ย อายุ 12 ปี แต่งงานแล้วจึงเดินทางมาประเทศไทย ประเทศจีนไม่มีกฎหมายบังคับเรื่องอายุของคู่สมรสและไม่ต้องจดทะเบียนสมรส จำเลยทั้งสามมิได้นำสืบหักล้างให้ปรากฏว่าโจทก์มิได้สมรสในประเทศจีน หรือประเทศจีนมีกฎหมายเกี่ยวกับอายุของคู่สมรสบัญญัติบังคับห้ามไว้อย่างใดบ้าง ข้อเท็จจริงจึงต้องฟังว่าโจทก์กับนางอ้วงซิว แซ่เอี้ย สมรสกันที่ประเทศจีนโดยชอบด้วยกฎหมายของประเทศจีนในขณะนั้น โจทก์จึงเป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายบุญเลิศ ลิ้มรสเลิศ ผู้ตายที่จำเลยทั้งสามฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์สมรสกับนางอ้วงซิว แซ่เอี้ย ขณะที่โจทก์อายุ 10 ปี นางอ้วงซิว แซ่เอี้ย อายุ 12 ปี เป็นการขัดต่อกฎหมายของประเทศไทย และขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนตามกฎหมายประเทศไทยนั้น
พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าพระราชบัญญัติว่าด้วยการขัดกันแห่งกฎหมาย พ.ศ. 2481 มาตรา 20 บัญญัติว่า "การสมรสซึ่งได้ทำถูกต้องตามแบบที่บัญญัติไว้ในกฎหมายแห่งประเทศที่ทำการสมรสนั้นย่อมเป็นอันสมบูรณ์" เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่า โจทก์กับนางอ้วงซิว แซ่เอี้ย สมรสกันโดยชอบด้วยกฎหมายของประเทศจีน โจทก์จึงเป็นสามีโดยชอบด้วยกฎหมายจีนของนางอ้วงซิว แซ่เอี้ย ก่อนเดินทางมาอยู่ประเทศไทย และถือว่าเป็นการสมรสมที่ชอบด้วยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการขัดกันแห่งกฎหมาย พ.ศ. 2481 มาตรา 20 ดังกล่าวแล้วและไม่ถือว่าขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนดังที่จำเลยฎีกา"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
